From Sterwiki

Een yieldcurve is een term uit het vermogensbeheer, met name in de context van obligaties: een yieldcurve is een grafiek die het verband weergeeft tussen het rendement op overigens gelijke of vergelijkbare leningen met diverse looptijden. Op de horizontale as wordt de looptijd in jaren aangegeven, op de verticale as het rendement (meestal in de vorm van de “yield to maturity”.

De normale situatie is dat leningen voor kortere looptijden een lager rendement hebben dan leningen voor langere looptijden: een “normale yieldcurve”. Dit komt vooral omdat (alle overige omstandigheden daargelaten) bij een langer lopende lening een compensatie voor de kans op waardevermindering door toekomstige inflatie “ingebouwd” moet zijn. Ook indien de “actuele” inflatie laag is, zal de enkele onzekerheid omtrent de toekomstige inflatieontwikkeling normaliter zorgen voor een licht stijgende yieldcurve.

Als het rendement van korter lopende leningen hoger is dan dat van langer lopende leningen, hebben we een “inverse yieldcurve”. Die situatie doet zich vooral voor wanneer de centrale bank van het land van de valuta waarin die yieldcurve luidt de officiële tarieven sterk heeft verhoogd, meestal in het kader van inflatiebestrijding of het afremmen van een al te omstuimige conjunctuur, of in het kader van een afremmen van een al te sterke groei van de kredietverlening door banken. Een inverse yieldcurve is voor banken reden om de sterk stijgende kosten van hun “funding” door te berekenen aan hun klanten. Als gevcolg hiervan nemen de kosten van krediet sterk toe, hetgeen een dempend effect op die hoogconjunctuur heeft.

Centrale banken zijn redelijk goed in staat om de “korte rente” te sturen, door een combinatie van tariefstelling van hun officiële rentes en hun beleid ten aanzien van de omvang van de geldhoeveelheid. Een sturen van de “lange rente” is voor centrale banken vrijwel onmogelijk: men heeft in feite geen greep op de kapitaalmarkt.

Hoewel inverse yieldcurves niet echt frequent voorkomen, zijn ze ook niet zeldzaam. Vermoedelijk zal, over enkele decennia bekeken, ongeveer 10% van de tijd sprake zijn van een inverse yieldcurve.

Bij het maken van een yieldcurve moet niet alleen naar de combinaties van looptijden en rendementen gekeken worden, maar ook naar het type debiteur wiens leningen worden onderzocht. De rendementen van staatsleningen zullen (vrijwel altijd) lager zijn dan de rendementen van leningen van ondernemingen, zodat de yieldcurve van staatsleningen op ene lager niveau zal liggen dan de tweede. Het verschil tussen beide curves (bij een bepaalde looptijd) staat in de branche bekend als spread.

Hoewel yieldcurves vooral gebruikt worden bij het beleggen in obligaties, kunnen ze eigenlijk overal gebruikt worden waar de contante waarde van toekomstige bedragen moet worden vastgesteld. Onder de nog in ontwikkeling zijnde International Accounting Standards lijkt het gebruik ervan bij de jaarrekening van ondernemingen (sterk) aangemoedigd te worden.

Verwante onderwerpen: obligatie, obligaties binnen een beleggingsportefeuille, obligatieratings, pensioenfonds.

Categorie:beleggen

en:Yield curve